Kilka dni temu pożyczyłem od kolegi z pracy kilka płyt. Blues, trochę jazzu. I włączyłem sobie Muddy Watersa.
Czy ja kiedyś mówiłem, że nie lubię bluesa? Mówiłem.
I teraz chcę to odszczekać. Blues rządzi! Rany, może to nie jest najlepsza płyta Muddy'ego, może to nie jest najlepsza płyta w historii bluesa, ale to jest ta płyta, która mnie (Darek, te kłótnie, blues jest do dupy, eksperyment się liczy) przekonała, że blues też może być naprawdę ostry!
PS
Witek, muchos gracias!!!!
